باز امشب هم مطلب خاصی واسه نوشتن نداشتم

واسه همین تصمیم گرفتم یه قسمتی از یکی از شعر های سهراب را اینجا بنویسم

هرچند من خیلی اهل خوندن شعر های سهراب نیستم

ولی یکی از دوستام این را برام نوشته بود

چون خیلی به دلم نشست اینجا میذارم امیدوارم خوشتون بیاد.

و عشق صدای فاصله هاست

صدای فاصله هایی که غرق ابهامند

همیشه فاصله ای هست

دچار باید بود